Kojarzy mi się to z tworzeniem co raz to nowych “niewerbalnych”, nagradzających społecznie gestów. Tak jak każda nasza rozmowa jest wypełniona nagrodami (i karami) płynącymi od drugiej strony, tak twórcy Facebooka starają się aby ich dziecko co raz bardziej upodabniało się do prawdziwego kontaktu z drugim człowiekiem.

Ciekaw jestem o ile zwiększa im taki krok liczbę kliknięć w ramach serwisu. Na pewno jest to też krok w stronę leniwych użytkowników – nie chce mi się pisać, ale mogę łatwo zareagować na czyjś komentarz – pokazać że też tu jestem.

Likeowanie komentarzy to moim zdaniem kolejny genialny krok marketingowy Facebook-a. Starają się silniej zagospodarować czas co raz większej liczby użytkowników. Tym razem na nowy sposób zahaczają populację internautów, która nie jest twórcza,  nie pisze, ani nawet nie komentuje. Im wystarczą Like-i.

Czym rządzi się psychika przedszkolnego YouTuba? Pewnie trudno to dokładnie dookreślić. Na pewno wielu marketerów i speców od marketingu wirusowego wciąż próbuje. Stworzenie filmu, który spodoba się przedszkolakowi, to raczej coś na granicy sztuki  i farta. Nigdy do końca nie wiadomo.

Na podstawie filmiku, na który uwagę zwrócił mi Ojciec Pawlak wyodrębnijmy czynniki, które sprawiły że przedszkolak obejrzał go tyle razy. Najpierw bodziec:

Teraz efekty (umiecie czytać takie duże liczby? )

A teraz pytanie. Dlaczego tak się podobało? Dałbym takie czynniki:

• śmieszne
• z udziałem dziecka (zawsze się nieźle sprzedają)
• krótkie
• proste
• mega wyrażenie emocji

… i co z tego wynika? Czy na podstawie tych informacji można skonstruować coś, co ludziska obejrzą prawie 200  milionów razy? Raczej nie. Przedszkolaka trudno przewidzieć – to raczej sztuka, niż nauka wychowania.

Książki nie czytałem, ale animacja (bo tak to chyba można nazwać) jest świetna. Ma 10 minut (wiem że to dla nas za dużo ), ale  na prawdę zajrzyjcie – nie będziecie chcieli zatrzymać.

Już jakiś czas temu pisałem i przedstawiałem video w temacie wynagradzania kreatywnej i intelektualnej pracy. Wydaje mi się, że ten film przedstawia zagadnienie w bardzo sugestywny sposób. Kolejny klocuszek, który przekonuje mnie do tego, że visual thinking rządzi.

Media społecznościowe są postrzegane jako pewien zestaw kanałów komunikacji. Do Facebook-a się wchodzi i coś tam pisze, na YouTube się wchodzi i coś tam ogląda, lub zamieszcza. Mam wrażenie, że to nie jest właściwe podejście do tego czym są, a może raczej czym stają się media społecznościowe. Myślę, że zmiana jest na tyle głęboka, że można by się pokusić o  liczbę pojedynczą „medium społecznościowe”.

Dlaczego medium, a nie media?

Istotą konsumpcji i współtworzenia treści w sieci, jaką dzisiaj znamy jest płynność i przenikanie się różnych serwisów, urządzeń i sposobów ich użytkowania. Królem wszędobylskości jest chyba Facebook, z którego korzystamy przeglądając duże portale i serwisy (Facebook Connect), blogi naszych znajomych (buttony Lubię to, czy ramki fanów), używając telefonu komórkowego, iPhone-a. Do tego dochodzi Integracja FB z innymi platformami takimi jak Twitter, Blip, czy YouTube. Dla wielu osób Fejsbunio stał się również alternatywną skrzynką e-mail, komunikatorem internetowym (Digsby), czy podstawową aplikacją do dzielenia się fotami. Słowem: często używamy Facebook-a, nie będąc na samym portalu. Ciekawe jak dużo osób używa Fejsa nawet o tym nie wiedząc …

Facebook jako przykład przeplatania się serwisów, funkcji i urządzeń

Facebook to bardzo dobry przykład, ale tak naprawdę, niemal wszystkie aplikacje i serwisy internetowe dążą do stanu wszechobecności. Nie wchodzimy w kanał komunikacji – jesteśmy w nim cały czas. To właśnie dlatego wydaje mi się, że stosowniejsza jest tutaj liczba pojedyncza. Korzystamy z nowego medium społecznościowego jako całości, a wyodrębnianie poszczególnych  „mediów” to nic więcej jak pochód Brandów, co bardziej obchodzi ich udziałowców, niż użytkowników.

I co z tego dla twojej marki?

Ostatecznie, można się było spodziewać, że dojdę w tym tekście do momentu, w którym padnie pytanie jak ma się to do marketingu, a precyzyjnie mówiąc (ehh, to dziwne słowo) marketingu szeptanego. Otóż wydaje mi się, że myśląc o wykorzystywaniu w komunikacji rynkowej nowych mediów nie należy patrzeć na nie przez pryzmat poszczególnych kanałów dotarcia, ale raczej jako na pewną ogólną strategię mówienia o sobie i swoich produktach.
Stworzenie sobie profilu firmowego to dopiero początek. Jeśli jednak zaczniesz zapełniać go gównianymi treściami (oto nasz nowy produkt, kosztuje 1300 PLN, do nabycia…), to raczej nie mamy co marzyć o zbytniej aktywności dookoła naszej marki w sieci. To co się liczy w nowym medium to interakcja – musisz mówić o swoich klientach, a nie o swojej marce.
Jeśli uda, ci się pogadać na mikroblogu z Michałem o tym, że nie potrafi wykorzystać 3 z 10 funkcji twojego produktu, możesz zaliczyć to do udanego marketingu. Jeżeli w ciągu ostatniego tygodnia napisałeś 20 postów o tym że jesteście lepsi niż konkurencja, możesz zacząć myśleć o wynajęciu kogoś, żeby rozmawiał w twoim imieniu – ty nie robisz tego dobrze.

Social Medium = Duży problem

Znaczącym problemem korzystania z medium społecznościowego jest fakt, że nie każdy to potrafi. Z tym jest jak z negocjacjami, czy sprzedażą – musisz mieć naturalny talent, albo odpowiednie doświadczenie i szkolenia. W przeciwnym razie będziesz słabo sprzedawał.
Drugą kwestią jest zmiana perspektywy i konieczność strategicznego, długofalowego myślenia. Działania społecznościowe, to nie kampania zaprojektowana na 2 tygodnie emisji i zwrot (czy raczej jak to bywa w większości przypadków tradycyjnej reklamy – utopienie pieniędzy).
Wyobraź sobie, że spotykasz człowieka poznajesz go i po dwóch tygodniach mówisz mu, że nie masz już zasobów (czas / szmal / pracownicy), aby kontynuować z nim relację. Raczej nie będzie zadowolony.

Mała rada

Myślę, że pierwszym krokiem na drodze do zrozumienia czym są obecne usługi online w komunikacji marketingowej jest uświadomienie sobie, że to nie media, a medium i że użytkownicy tego medium, a zatem i marka, jest w nim cały czas, a nie od włączenia do wyłączenia nadajnika.

Generalnie, podstawowa “mądrość” jaka płynie z wpisu Owyanga jest taka, że skoro klienci i potencjalni klienci to najbardziej zaufane źródła informacji o marce / produkcie / usłudze, to właśnie oni powinni być medium w komunikacji marketingowej. It’s simple but not easy.

Post bardzo wartościowy, bo daje również konkretne przykłady.

Jak się komuś nie chce klikać, to wrzucam najist0tniejszą część do siebie:

JESS3 / The State of The Internet from JESS3 on Vimeo.

W każdym razie plusem cyferek, które tak łatwo uchwycić w sieci jest policzalność działań marketingu szeptanego. Dzięki temu Papuga jest w stanie dokładnie pokazać jakie efekty osiąga tym, którzy nie lubią historii, a raczej analizy

tak mi się ten wpis jakoś trafił po egzaminie z zaawansowanych metod statystycznych, czy jak mu tam

The winner is:

Teraz się strona będzie robić.

A co z tymi nowymi perspektywami? W sumie to żadne tam nowe, po prostu kolejne badania opinii marketerów, pokazujące że co raz mocniej doceniają oni to, co jest w stanie im zaproponować marketing społecznościowy, czy może nawet szerzej mówiąc – marketing szeptany. Mówią nawet że są gotowi przeznaczyć do 20% budżetu reklamowego na social media w perspektywie pięcioletniej. Nie wiem czy akurat w tak długofalowe przewidywania należy pokładać zbyt wiele nadziei, ale tendencja jest oczywista.

Zielona papuga będzie miała na krakersa