Dziwna dolina w kinie
Napisano 31 sierpnia , 2008
Tagi: kultura, psychologia, ramy interpretacyjne
Kategorie: kultura, psycholgia
W robotyce ukuli pojęcie dziwnej doliny, polegającej na tym, że gdy robot jest już wyglądem i zachowaniem bardzo zbliżony do człowieka, ale jeszcze nie identyczny, to budzi w nas negatywne emocje. Jest w pewien sposób odrzucający. Dobrze to ilustruje wykres:
W wyjaśnianiu tego zjawiska widzę efekt ram interpretacyjnych (pisałem o tym magisterkę). Zaczynamy przykładać do obiektu nowy standard interpretacyjno – porównawczy. Mówiąc wprost: robot zbliżając się wyglądem do homo sapiens przestaje nam się wydawać robotem, który próbuje wyglądać jak człowiek, a staje się człowiekiem, któremu nie wychodzi zachowywanie się po ludzku. Ramy interpretacyjne z pozytywnych (człekokształtny robot) zmieniają się na negatywne (zrobociały człowiek).
W wikipedii podali też hipotezę, że taki robot kojarzy się ze zwłokami, czy chora osobą i dlatego budzi odrazę…
W każdym razie to rzuca trochę światła na to co czujemy oglądając pewne filmy (np. Beowulf). Ludzie z holiłuda mogliby nad tym pomyśleć, trochę wiecej zarobić i nie katować publiczności specjałami takimi jak te poniżej,
